Een gezinsreis door Tirol en het Gardameer

Toen onze zoon negen was, reisden we in tweeënhalve week over land naar huis na een jaar in Peking, via Rusland, de Scandinavische landen en West- Europa, en dat leerde ons dat je tijdens het reizen beter niet kunt proberen te veel bestemmingen in één reis te proppen. Een slow travel vakantie voelt zo veel fijner als je niet elke dag verder reist.

Noem ons cynisch, maar nu hij zeventien was, lieten we ons huis liever niet een week of langer aan hem over (en evenmin aan zijn verzamelde vriendengroep). We wilden nog één laatste gezins vakantie plannen voor mij, mijn man en onze zoon, nu de volwassenheid voor hem snel dichterbij kwam. Ik verlangde ernaar om naar Noorwegen te gaan en heerlijk te fantaseren over Scandinavische baksels, bergen, water en temperaturen die pasten bij mijn bleke Noord-Europese huid. Mijn man wilde naar het oosten, naar Praag en de Tsjechië, en onze zoon had zijn zinnen gezet op Italië. Ons (zeer geslaagde) compromis was een panoramische trein reis door Frankrijk, Zwitserland, Oostenrijk en Italië, waarmee we uitgebreid de tijd hadden voor de bergen en meren waar ik zo naar verlangde, plus wat tijd in de meer stedelijke gebieden waar mijn zoon en man van genieten.

Voor meer slow travel-inspiratie, inzichten in routes over land en insidertips, meld je je aan voor onze nieuwsbrief.

Stefanie Herbert

Dag 1: Kent naar Parijs

Het was een gevoel van gezonde spanning dat ons helemaal naar St. Pancras leidde, de Eurostar op en door Noord-Frankrijk, waarna we een paar uur later stipt arriveerden in een warm Parijs in juli.

Nadat we onze bagage hadden afgegeven bij ons nette kleine hotel in de buurt van Gare de Lyon, lieten we ons leiden door het toeval op een toeristische kaart van de stad, die aan de vooravond van de Olympische Spelen in Parijs tijdelijk was getransformeerd. Dit betekende dat we in westelijke richting slenterden. We liepen vanaf Place de la Bastille en genoten van de schaduw van de platanen in de autovrije straten. Af en toe werd onze wandeling onderbroken door een kleine adrenalinekick, wanneer we snel overstaken voor de paden van vastberaden, in lycra gehulde wielrenners die bezig waren met vroege heats voor de wegrace.

Na steak frites en omeletten aan een tafeltje op een buitenterras, lieten we ons meevoeren naar en door het groen en de rust van de Jardin du Palais-Royal. Onze avond als aspirant-flaneurs eindigde met een ritje op de roltrappen die langs de buitenkant van het Centre Pompidou omhoog slingeren, om te genieten van de bruisende stad onder ons terwijl de avond viel.

Merowyn Yu

Dag 2: Parijs naar Seefeld

Na een hotelontbijt met heerlijk Franse kazen, yoghurt, eieren, brood en fruit, zagen we al snel het Franse platteland aan ons voorbijtrekken vanaf het bovendek van een TGV die met hoge snelheid onderweg was naar Zürich. Bij aankomst op dit indrukwekkende Zwitserse station hadden we een paar uur de tijd om onze tassen in de bagagekluisjes op te bergen en door de oude binnenstad omhoog te wandelen. Daar genoten we aan het glinsterende, groenblauwe water van het Meer van Zürich van een paar heerlijke koude drankjes.

Merowyn Yu

Van Zürich naar Innsbruck slingerden we steeds hoger langs de Arlbergspoorlijn en kwamen we in bergen die ontzagwekkend en groots zijn, en die de eindeloze spoorlijnen in het niets lieten vallen die over hellingen en langs de oevers van ijskoude alpenmeren zijn aangelegd. We vervolgden onze reis met de stoptrein van Innsbruck naar Seefeld, die zich aan de bergwand vastklampte en door verspreide dennenbossen gleed, wat ons nog hoger bracht. Terwijl de avond viel, stapten we uit de trein, dankbaar dat ons hotel op minder dan honderd meter van het keurige stationnetje van Seefeld lag en dat we konden genieten van de koelere nachttemperatuur van de berglucht.

Dag 3 tot 5: Seefeld in Tirol

Nadat we ons elke ochtend tegoed hadden gedaan aan een heerlijk ontbijt met ter plekke bereide omeletten, kruidenthee uit de bergen, fruit, spek, honingraat, een overweldigende keuze aan jam en een mand met brood, broodjes en pretzels (waarvan ik er op persoonlijke missie werkelijk elk eentje wilde proeven), brachten we onze dagen wandelend door op de goed bewegwijzerde bergpaden die zich vanuit het stadje door het bos uitstrekten.

Een van deze wandelingen bracht ons naar de Bodenalm. Daar liepen we, in een decor dat door het Oostenrijkse verkeersbureau niet beter had kunnen worden geregisseerd, diep in een groen dal langs een kudde botergele koeien met rinkelende koebellen, om vervolgens in de schaduw van het overhangende houtwerk van een alpenhut te gaan zitten en een weizenbier en nog meer kruidenthee te bestellen, terwijl een lokale blaaskapel in lederhosen hoempapamuziek speelde.

Op een andere dag liepen we de eenvoudige ronde om het meer van Seefeld, de Wildsee. Met onze zwemspullen in de tas betaalden we de kleine toegangsprijs bij Strandperle. Daar streken we neer op het gras in de zon en waagden we ons in het heerlijk frisse alpensmeltwater. Terug in de uitnodigende spa van het hotel maakte onze tiener-sportfanaat dankbaar gebruik van de aanwezige losse gewichten, en genoten we allemaal van het dobberen in het heerlijk schone water van het binnenzwembad. Daarna ontspanden we in de jacuzzi en op de ligstoelen eromheen, genietend van het weidse uitzicht op de bergen.

Merowyn Yu

Dag 6: Seefeld naar Desenzano

Met Oostenrijkse gebakjes van een van de bakkerijen in Seefeld op zak, begonnen we aan onze afdaling terug naar Innsbruck. We voelden de temperatuur stijgen naarmate we lager kwamen en stapten in Innsbruck nog één keer over om onze weg te vervolgen door de spectaculaire Brennerpas. Tegen het einde van de middag kwamen we aan in de lome hitte van een Italiaanse zomer.

Na even te hebben uitgerust van de reis, liepen we later die avond ons hotel uit voor een wandeling door het kleine havenstadje Desenzano del Garda. We aten buiten pasta en verkenden daarna, met een bakje hazelnootgelato in de hand, de kronkelende achterafstraatjes op het geluid van de kabbelende golfjes tegen de kiezelstranden van het Gardameer.

Merowyn Yu

Dag 7 tot 10: Desenzano del Garda

We stonden vroeg op om de ergste hitte voor te zijn en ontbeten elke ochtend op de bovenste verdieping van het hotel. Het terras lag daar als de boeg van een schip, uitkijkend over de schitterende vlakte van het Gardameer, die in de verte verdween achter de blauwgrijze bergen in de nevel.

We brachten twee dagen door met in- en uitstappen op de veerboten, waarbij we genoten van de koelere briesjes terwijl we over het water naar de stadjes Sirmione, Garda en Lazise voeren. Met een lichte handdoek en mijn badpak in mijn rugzak was het makkelijk om onderweg her en der even het milde water van het meer in te glippen om af te koelen.

Bij aankomst in Sirmione gingen we eerst naar de Villa van Catullus. We wandelden door het geluid van tsjirpende krekels tussen de oude stenen en olijfbomen, nog voordat de drommen toeristen arriveerden. Met ons combinatieticket hadden we hier toegang toe, en ook tot de charmante (maar veel drukkere), door azuurblauw water omringde kantelen van het veertiende-eeuwse Castello Scaligero van Sirmione, én de rustige maar indrukwekkende Romeinse villa en het museum op het terrein dat handig genoeg aan de overkant van de weg bij ons hotel in Desenzano lag.

Op onze laatste dag in Desenzano fietsten we vier uur lang met Alessio van South Garda Bike Tours door het omliggende platteland. Bezweet maar voldaan eindigden we tussen de olijfbomen op een agriturismo met uitzicht op het Gardameer. Daar genoten we van een mand vol warme auberginepasta, brood, salami, hardgekookte eieren, pruimensap, watermeloen en abrikozen.

Merowyn Yu

Dag 11: Desenzano del Garda naar Chambery

We neemden afscheid van het Gardameer en namen de trein terug naar Turijn en namen daarna een bus die zich een weg baande door spectaculaire passen en tunnels in noordwestelijke richting, naar het Franse stadje Chambery. We kwamen op tijd aan om nog een paar uurtjes heerlijk rond te slenteren tussen de Savoyards en 's avonds te ontspannen in de mooie, pastelkleurige straten met luiken van de oude stad, na een stevig diner bij Restaurant Les Halles.

Merowyn Yu

Dag 12: Chambery naar Kent

Er hing de volgende ochtend een frissere, levendigere sfeer in de lucht toen we op onze laatste dag vroeg opstonden om langs de uitgestrekte kramen van de voedselmarkt van Chambery te slenteren. We vergaapten ons aan de kleurrijke uitstallingen van groenten en fruit, dikke kazen, tegenstribbelende kippen, vis op ijs, vanillestokjes, verleidelijk brood en gebak, en potten yoghurt. Het leek ons onwaarschijnlijk dat dit alles de lange, warme reis naar huis in onze volgeprokte rugzakken zou overleven.

We troostten onszelf met een laatste, heerlijk hotelontbijt voordat we de weg overstaken naar het station om de TGV terug naar Parijs te nemen. Het was een allerlaatste kans om uit het raam te staren naar het veranderende landschap, in onze boeken te lezen en na te denken over een avontuur dat ons door Frankrijk, Zwitserland, Oostenrijk, Liechtenstein (even), Italië en weer terug door Frankrijk had gevoerd. Ik zorgde er ook voor dat we in Parijs genoeg tijd hadden voor nog één laatste, heerlijke chocolade-éclair.

Maak de reis van Merowyn naar Tirol en het Gardameer, of bekijk onze andere reizen naar Italië en Oostenrijk.

Lees onze gids voor stressvrije treinvakanties met kinderen, of over zes van de mooiste panoramische treinreizen in Europa.