Twee weken in de Schotse Hooglanden

Glens, munro's, lochs en frisse, Schotse hooglandlucht: Schotlands Highlands en eilanden zijn een speeltuin voor outdoor- liefhebbers. Byway-reizigers Hannah en Ben delen hun reisschema voor een twee weken durende, slow travel trip naar de wilde Hooglanden en het Isle of Skye. 

Voor meer slow travel-inspiratie, inzichten in landroutes en insidertips, meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Dag 1: Van Londen naar Glasgow met de Caledonian Sleeper

Ons avontuur in de Hooglanden en op de eilanden begon toen we aan boord gingen van de Caledonian Sleeper van Londen naar Glasgow. Dit was de eerste keer dat we met een nachttrein, en we konden niet wachten op de reis die voor ons lag. Als we meteen aan boord waren gegaan en waren gaan slapen, hadden we wellicht meer kans gehad op een goede nachtrust. In plaats daarvan verwonderden we ons over elk klein detail – met als grootste bron van vermaak de grootte van de cabine zelf. Hij was zo klein dat we er met onze rugzakken op niet eens in pasten (de humor hiervan was er de volgende ochtend om 6 uur wel een beetje vanaf toen we ons allebei probeerden klaar te maken). 

Ondanks de comfortabele bedden en de knusse kamer was het lastig in slaap vallen met de bewegingen en het geluid van de rails. Uiteindelijk dommelde ik toch weg, gewapend met de gratis oordopjes, het oogmasker en een kussen over mijn hoofd! Desondanks heb ik echt genoten van de ervaring en zou ik het zo weer doen. Het was een unieke en leuke manier van reizen, en die paar uur minder slaap was het helemaal waard. 

BEN CRIDGE

Dag 2 en 3: Aankomst in Fort William

Vlak voor onze aankomst in Glasgow kregen we de wekoproep van de Caledonian Sleeper (en ieder een muntthee), voordat we de nachttrein uitstapten op Glasgow Central Station. Terwijl we de ochtendforensen ontweken, begonnen we aan onze korte wandeling naar Glasgow Queen Street tegen de achtergrond van een pastelroze lucht, genietend van een snelle blik op de stad voor zonsopgang. 

We stapten in onze West Highland Line -trein naar Fort William en hadden het geluk dat we een rustige wagon en een tafel voor onszelf hadden. De uitzichten mocht je absoluut niet missen; elk deel van het landschap was adembenemend. Ik vond het geweldig om de herten te zien die zich in de brem verscholen, om vervolgens weg te rennen en zich te laten zien bij het geluid van de passerende trein. We deden een poging tot een kaartspelletje, maar we merkten al snel dat we allebei onze ogen niet lang genoeg van het uitzicht wilden afwenden om onze beurt te spelen. 

BEN CRIDGE

BEN CRIDGE

Bij het plannen van onze reis was Fort William een van de plekken waarvan we wisten waar we wilden eten. De kleine winkelstraat herbergt een select aantal restaurants, en ik verheugde me erg op de Grog & Gruel en de Geographer. Wat we ons echter niet realiseerden, was dat de meeste zaken in de winter dicht zijn. Een van de weinige plekken die wel open waren, was The Tavern, een lokale pub die warme, stevige maaltijden serveerde. Het was een aangename verrassing en zorgde ervoor dat we alle andere restaurants snel vergaten. Een hoogtepunt van de reis was voor mij dat Ben een pint Irn-Bru bestelde bij zijn eten. 

Omdat we maar één volledige dag in Fort William hadden, wilden we er het beste van maken. We besloten om de Cow Hill Circuit, die net geen elf kilometer lang was en een mooi uitzicht op Ben Nevis beloofde. Ik wist niet goed wat ik kon verwachten (behalve dat ik het koud zou hebben), waardoor elk deel van de wandeling een echte verrassing was. We liepen over heidevelden en door kilometers aan gaspeldoorn voordat we het bos in sloegen. Dit is nog steeds een van mijn favoriete delen van de reis. Het was zo onverwacht mooi en voelde magisch om doorheen te lopen, met de Ben Nevis op de achtergrond voor ons. We kwamen de hele dag nog geen tien mensen tegen, waardoor we het gevoel hadden alleen te zijn om de hele wildernis te ontdekken.

We sloten de wandeling af met koffie en gebak bij The Wildcat, een volledig veganistisch café dat we tijdens ons korte verblijf in Fort William verschillende keren hebben bezocht. De zitplekken bij het raam waren perfect om mensen te kijken, vooral na een lange wandeldag. 

BEN CRIDGE

BEN CRIDGE

BEN CRIDGE

Dag 4 tot 7: Het Isle of Skye ontdekken

Onze tweede stop tijdens de reis was het Isle of Skye, waar we naartoe reisden met de bus,. Ik zag er zo tegenop om bijna drie uur met de bus te reizen – het gaf me flashbacks naar mijn studententijd toen ik met goedkope bussen van en naar de universiteit reisde. Gelukkig werd ik aangenaam verrast toen de bus arriveerde. Er zaten niet veel mensen in, dus Ben en ik konden ons weer lekker breedmaken. Ik heb de hele reis uit het raam zitten staren naar de meest ongelooflijke uitzichten op lochs en bergen, en ving zelfs nog een glimp op van Eilean Donan Castle. 

BEN CRIDGE

We kwamen aan op Skye en waren op slag verliefd op het stadje Portree zodra we voet op de grond zetten. Het was idyllisch en schilderachtig; iedereen leek elkaar te kennen en het voelde alsof we een bubbel binnenstapten. Binnen een dag zag ik mezelf er al wonen, werkend in een klein winkeltje en wandelend langs de haven. Als het niet helemaal aan de andere kant van het land was ten opzichte van mijn familie, zou ik het serieus overwegen!

De zondag die we op Skye doorbrachten was mijn favoriete dag van de hele reis. We werden wakker met zonneschijn en een strakblauwe lucht en genoten in het hotel van ons ontbijt met uitzicht op zee. Vol energie door de koffie en haggis gingen we op pad voor een wandeling. Ben beloofde me dat dit een rustige en korte wandeling zou zijn, en liet me zelfs de route zien in een nieuw kaartenboek dat hij had gekocht. Maar hij had niet gezien – of verzweeg opzettelijk – hoe heuvelachtig de wandeling was! Het was niet zo makkelijk als beloofd, maar het was het zo waard. We liepen langs de zee, over klifpaden, klommen toen omhoog de heuvels en het boerenland in, en sloten de route af met het spotten van een Schotse hooglander!

BEN CRIDGE

BEN CRIDGE

We sloten de wandeling af met een welverdiend driegangen roast-diner in het hotel en brachten de rest van de middag lekker genesteld bij de open haard door, lezend in de loungeruimte van het hotel.

Dag 8 - 10: Door naar Inverness

Onze derde stop was Inverness, via een andere, ongelooflijk schilderachtige trein reis: de Kyle Line. De uitzichten veranderden van vissersdorpjes naar lochs waarin de bergen erachter kristalhelder werden weerspiegeld, naar dichte bossen met torenhoge bomen en ruige, open heidevelden, voordat we de stad Inverness bereikten. 

BEN CRIDGE

Toen we na de rustige, landelijke dorpjes aankwamen in de drukte van Inverness, zochten we meteen onze toevlucht in Leakey’s Bookshop, waar we rust vonden tussen de boekenkasten die van vloer tot plafond reikten en de duizenden verhalen die erin gepropt stonden. De geur van de oude boeken in combinatie met de houtkachel in het midden voelde zo behaaglijk. Ik had hier wel uren kunnen doorbrengen, al was mijn bankrekening waarschijnlijk wel blij met de beperkte ruimte in mijn rugzak! 

BEN CRIDGE

We waren verrast door hoeveel kouder het aanvoelde in Inverness vergeleken met Skye. Later hoorden we dat het klimaat op Skye meestal warmer is, en in combinatie met storm Éowyn die over Schotland trok, werd het behoorlijk fris. Dus deden we het meest verstandige wat we konden doen: op zoek gaan naar eten en cocktails. We gingen naar een restaurant genaamd Scotch and Rye, waar ze een enorme keuze aan cocktails hadden met een vegan optie voor elk drankje. Het eten was warm en heerlijk – ik heb een kom mac and cheese naar binnen gewerkt (ik zou oprecht alleen al naar Inverness terugkeren om dit nog een keer te eten!). 

De eerste dag hebben we zo'n 18 kilometer gewandeld langs het Caledonian Canal voordat het weer op onze tweede dag drastisch omsloeg. Ondanks code oranje was er nog genoeg te doen. We bezochten de kathedraal en het museum en probeerden verschillende hartige en zoete snacks op de Victorian Market voordat we naar Playback Bar voor een paar potjes shuffleboard.

Bijna elke avond is er livemuziek te horen in Inverness, waarbij de meeste pubs minstens één optreden organiseren. We hebben genoten van live traditionele Schotse liedjes in de Highlander, samen met de meest interessante cover van 'Dancing in the Dark' van Bruce Springsteen op de accordeon in de Hootenanny. Deze pub was tot in alle hoeken stampvol, waarbij de gelukkigen die vooraan stonden waren samengeperst in oude kerkbanken. 

Dag 11 en 12: Edinburgh verkennen

We maakten ons zorgen of we Edinburgh wel zouden bereiken, vooral gezien de weerswaarschuwingen voor de regio. Maar met onze toegewijde Byway-supportchat bij de hand is het ons gelukt. We hadden te maken met geannuleerde treinen, overvolle wagons en een taxi die niet kwam opdagen, voordat we uiteindelijk slechts een uur later dan gepland bij het hotel aankwamen. 

BEN CRIDGE

Een van de redenen waarom we er zo naar uitkeken om naar Edinburgh te gaan, was om die avond Burns Night te vieren. We hadden kaartjes geboekt voor een 'Alternative Burns Night' in de Biscuit Factory, een avond vol whiskyproeverijen, veganistische haggis en ceilidh-dansen. Het idee om te leren dansen in een zaal vol vreemden klonk in het begin misschien spannend, maar het was onmogelijk om niet mee te doen. We vonden het fantastisch om de stappen van de verschillende dansen te leren, wat vaak misging, waardoor we alleen maar harder moesten lachen. De band was supergoed in het betrekken van iedereen en was ontzettend geduldig om iedereen de dansen te leren nadat de meesten al een whisky te veel op hadden!

BEN CRIDGE

BEN CRIDGE

BEN CRIDGE

Tijdens onze volledige dag in Edinburgh hebben we een bliksembezoek aan de stad gebracht, waarbij we vanaf het moment dat we aankwamen al wisten dat een tweede reis essentieel zou zijn. We begonnen met een ondergrondse tour door Mary Kings Close, waarbij we meer leerden over de geschiedenis van Edinburgh en enkele historische bewoners. We liepen over de Royal Mile en liepen verschillende winkels in en uit voor de laatste souvenirs. We sloten de dag af door Arthur's Seat te beklimmen, de perfecte manier om ons Schotse avontuur te beëindigen. 

BEN CRIDGE

Dag 13: Vertrek uit Schotland

Met bijna dertig uur in de trein en 59 mijl lopen liet onze reis Schotland in al zijn diversiteit zien. Met de hulp van Byway, ervoeren we landelijke en afgelegen heidevelden, prachtige zonovergoten havens, de levendige muziekscene van Inverness en de rijke geschiedenis van Edinburgh – en dat allemaal in één reis. Elke treinreis voelde als een nieuw avontuur, meer als een activiteit voor de dag dan als een verplichting om onze volgende bestemming te bereiken. We hebben een fantastische tijd gehad en kunnen niet wachten om snel ons volgende avontuur bij Byway te boeken. 

BEN CRIDGE

Ga naar Hannah's Instagram om haar hoogtepunten te bekijken, of bekijk hun YouTube-video hier.