Van de Rivièra naar Toscane

Soloreizen , is iets wat voor mij altijd even spannend als ontmoedigend heeft gevoeld. Gecombineerd met treinreizen (en flexibele tickets dankzij Interrail), geeft reizen in je eentje door Europa. Er zijn toevallige ontmoetingen en er is een openheid die ervoor zorgt dat treinreizen bij uitstek geschikt is om aan alle wensen van een soloreiziger te voldoen. Tegelijkertijd heb ik altijd genoten van vakanties met de mensen die het dichtst bij me staan. Als een echt 'mensenmens' biedt samen reizen de kans om gedurende langere tijd bij te praten in plaats van alleen tijdens een snel drankje, en om een andere kant van vrienden en familie te zien. Het belangrijkste is wel dat het delen van herinneringen aan nieuwe plekken en ervaringen een van de grootste geschenken van het leven is.

Toen de plannen voor mijn volgende avontuur vorm begonnen te krijgen, overwoog ik een hybride vorm: soloreizen gecombineerd met een paar nachten met twee van mijn dierbaarsten: mijn moeder (die in Nederland) en een oude studievriend.

En zo begon een reis van vele reizen in één, waarbij ik het landschap zag veranderen van de vakwerkcharme van Frankrijk naar de roodgekleurde zuilengalerijen van Italië, eindigend met de zilte bries van de Rivièra. Na mijn moeder in Straatsburg te hebben ontmoet, begon ik aan het solodeel van mijn reis in Italië, om vervolgens mijn oude vriend in Nice te ontmoeten. Met een boek in de ene hand en een glas lokale wijn in de andere, was dit een reis die me deed herinneren aan het plezier van alleen reizen, reizen met anderen en reizen per trein (en af en toe in een gigantische 4x4-truck - daarover later meer!).

Dag 1 & 2: De torenspitsen en mousserende wijn van Straatsburg

Ik trapte af door van Londen via Parijs te reizen om mijn moeder te ontmoeten in Straatsburg, die daar zelf met de trein naartoe was gereisd vanuit Nederland. We verloren geen tijd en doken meteen in de lokale cultuur, slenterden door de straten en genoten van een traditionele Flamkuchen (tarte flambée).

Dag twee was Goede Vrijdag, dus de stad was in alle rust gesloten. We maakten een boottocht over de waterwegen en voeren door de sluizen helemaal tot aan het Parlement. De lunch was een lesje in Franse verwennerij: een "salade" die in feite een berg kaas was, weggespoeld met gekoelde rode wijn. Om dat eraf te trainen, bedwongen we de trappen van de kathedraal, met een gezonde moeder-dochtercompetitie over wie het snelst de top kon bereiken. Het uitzicht vanaf de top was elke stap waard, hoewel we daarna heel blij waren om neer te strijken met een glas Crémant in de zon.

Hoogtepunt: Het uitzicht vanaf de top van de kathedraal. Het is de beste plek om een goed beeld van de omgeving te krijgen.

Tip: Als je in Straatsburg bent, probeer dan de Crémant, de lokale variant van champagne en net zo lekker.

Dag 3: Snuisterijen en het vagevuur

We brachten de zaterdagochtend door met het zoeken naar schatten op de antiekmarkt. De oude binnenstad van Straatsburg is een doolhof van boetiekjes die gevaarlijk zijn voor de portemonnee, maar geweldig voor de ziel. Winkelen is een van onze favoriete activiteiten tijdens ons jaarlijkse moeder-dochterweekend, en we liepen met tassen vol terug naar het hotel, met nog genoeg tijd om onze benen wat rust te geven. Voor het avondeten vonden we een verborgen plekje genaamd Le Purgatoire. Laat je niet afschrikken door de naam – het was hemels. We deelden kleine gerechtjes, en de visrillettes en eendenborst waren absolute uitblinkers.

Hoogtepunt: Unieke kleding en snuisterijen vinden in de boetiekjes.

Tip: Reserveer een tafeltje bij Le Purgatoire.

Dag 4: Een Zwitsers uitstapje naar Bologna

Na een stevig ontbijt en een stop bij de supermarkt voor snacks voor in de trein, nam ik afscheid van mijn moeder en begon ik aan mijn soloreis naar Italië via Zwitserland, met een perfect getimede tussenstop in Zürich. Ik stopte mijn tassen in een kluisje op het station en strekte mijn benen met een wandeling langs de rivier. De treinreis naar de Italiaanse grens was adembenemend; terwijl we langs het Ulm-meer reden, lieten de bergen eindelijk hun besneeuwde toppen zien. Tegen de avond kwam ik aan in de 'Rode Stad': Bologna.

Hoogtepunt: Het prachtige uitzicht vanuit de trein die vlak langs het Ulm-meer rijdt.

Tip: Gebruik de bagagekluizen op Zürich HB om de stad tijdens een tussenstop met lege handen te verkennen.

Dag 5: Rode gebouwen en renaissancemagie

Ik bracht de ochtend door met het verkennen van Bologna met een audiotour, om zo meer te leren over de geschiedenis van de stad. De architecture was prachtig, en met al die verschillende tinten rood is het makkelijk te begrijpen waar de stad haar bijnaam aan te danken heeft. Terwijl ik door de terracotta gangen dwaalde, stuitte ik op een kerk vol wierook, waar het licht door de ramen naar binnen stroomde. Het toevallig ontdekken van kleine kapelletjes is een van de charmes van Italië, en vaak zijn ze opvallend rijkelijk versierd, ook al zien ze er van buitenaf heel bescheiden uit.

Na een lunch met verse truffelpasta en een glas wijn nam ik de snelle trein naar Florence. Bologna vond ik veel leuker dan verwacht, en ik heb lang door de stad gewandeld – wat prima kon omdat ik met mijn Interrail-pas geen vaste vertrektijd had, aangezien het een regionale trein was. Ondanks de drukte op Tweede Paasdag voelde het heerlijk om op de piazza aan te komen. Ik was nog niet moe en downloadde nóg een audiotour, wandelde door de stad en eindigde bij een wijnbar waar ik in de zon mijn boek las.

Hoogtepunt: De zintuiglijke overprikkeling van wierook in een verborgen kerk in Bologna.

Tip: Download een audiogids zodat je de steden in je eigen tempo kunt verkennen.

Dag 6: De Toscaanse wijnsafari

Dit was absoluut een van de meest unieke dagen van de reis. Ik verruilde de trein voor een enorme terreinwagen en trok de Toscaanse heuvels in. We bezochten twee boetiekwijngaarden, Poggio al Sole, en Poggio Torselli (met een prachtige villa). Het hoogtepunt was het proeven van een Blanc de Noir, een witte wijn gemaakt van blauwe druiven die er precies zo uitzag als water, maar complex en heerlijk smaakte. We sloten de dag af met een lange, gezamenlijke lunch aan een tafel die midden tussen de wijnranken stond. Na een paar dagen alleen reizen vond ik het heerlijk om weer mensen om me heen te hebben en genoot ik ervan om de rest van de groep te leren kennen. Ik sloot de dag af met een wandeling over de prachtige piazza's met een gelato.

Hoogtepunt: Die verbazingwekkende Blanc de Noir-wijn.

Tip: Neem water mee voor de wijnsafari om je maag te kalmeren op de bochtige wegen!

Dag 7 & 8: Italiaanse Rivièra en verborgen baaien

Ik vertrok naar de kust en maakte een tussenstop in Milaan voordat ik aankwam in Santa Margherita Ligure. Terwijl de menigte naar Portofino stroomt, voelde een verblijf in Santa Margherita alsof ik een geheime manier had ontdekt om te genieten van de Italiaanse Rivièra op een meer authentieke plek. Ik genoot van een Spritz in de zon, die in deze regio van Italië vergezeld gaat van een royale schaal met gratis hapjes voor het aperitief. De volgende dag wandelde ik in de richting van Portofino, maar na ongeveer een uur stopte ik toen ik een piepklein, afgelegen strandje vond met slechts drie andere mensen erop. Mijn vriendelijke gastheer had me wat focaccia meegegeven, waar ik op het kiezelstrand van genoot terwijl ik mijn boek las met het geluid van de golven op de achtergrond. 

Hoogtepunt: Het vinden van een "geheim" strand voor een rustige ochtendduik.

Tip: Vermijd de drukte van Portofino en verblijf in Santa Margherita; je krijgt er dezelfde ervaring, maar dan zonder het luxe prijskaartje.

Dag 9: De schitterende lichten van Nice

De panoramische trein reis vanuit Ventimiglia naar Frankrijk is een droom, de Italiaanse Rivièra verandert langzaam in de herkenbaardere uitzichten van de Franse Rivièra, bezaaid met palmbomen met glinsterend blauw water op de achtergrond. Ik sprak af met een oude studievriendin, Fleur, om een weekendje bij te praten. We begonnen met een pastis aan de kust en dineerden buiten. De volgende dag verkenden we de schaduwrijke oude binnenstad, zochten we naar winkeltjes met rieten manden en bezochten we een beroemde 18e-eeuwse confiserie in een prachtig gebouw. De avond eindigde met een driegangendiner met Franse klassiekers zoals slakken en entrecote bij Chez Moi (met een prachtig handgeschreven menu). De avond ging verder toen we toevallig stuitten op een lichtshow in de Notre-Dame.

Hoogtepunt: Bijpraten met een pastis.

Tip: Bezoek Confiserie Maison Auer voor hun beroemde gekonfijte fruit.

Dag 10 & 11: Socca en de Lichtstad

Voordat ik Nice verliet, moest ik socca proberen, de lokale knapperige pannenkoek van kikkererwten. Terwijl we het direct uit de oven op straat opaten, kregen we wat goedkeurende knikjes van vriendelijke locals, waardoor het voelde alsof we het helemaal goed deden. Daarna nam ik afscheid van mijn vriendin en was het weer op de rails richting Parijs voor een laatste feestelijke maaltijd: drie gangen eindigend met een decadente chocolademousse en uitzicht op de rivier. Tegen maandagochtend was het tijd voor de Eurostar terug naar Londen en het einde van mijn 'niet zo solo'-avontuur met de trein

Hoogtepunt: Een laatste Parijse chocolademousse met uitzicht.

Tip: Haal wat socca bij een straatverkoper in Nice voor de perfecte goedkope en heerlijke reissnack.