Duurzaamheid en maatschappelijke impact

Nu 'ecologische voetafdruk' voor velen een bekend begrip is geworden, proberen sommigen van ons slow travel , als een manier om duurzamer te zijn en onze negatieve impact op het milieu te verkleinen. Maar hoe zit het met onze sociale impact? Toerisme kan – en moet – een kracht ten goede zijn, en sociale duurzaamheid mag niet worden genegeerd.

Reizen en toerisme genereren inkomsten, en wanneer toerisme wordt ontwikkeld in samenwerking met de lokale gemeenschap, heeft dit een positieve sociale impact.

De World Travel and Tourism Council deelt dat: „Reizen en toerisme is een van 's werelds grootste sectoren, goed voor 10,3% van het wereldwijde bbp en 330 miljoen banen, oftewel 1 op de 10 mensen op de planeet ... Reizen en toerisme helpt armoede te verminderen en gezondheid, huisvesting, onderwijs en algeheel welzijn te verbeteren. Het ondersteunt diversiteit en inclusie door werk en kansen te bieden aan mensen uit alle lagen van de bevolking, inclusief minderheden, jongeren en vrouwen.”

Toerisme kan de lokale bevolking versterken en een katalysator zijn voor positieve verandering. Het probleem ontstaat wanneer toerisme niet eerlijk en inclusief is en de winst niet gelijkmatig en lokaal wordt verdeeld om de lokale gemeenschappen direct ten goede te komen. Dit wordt 'tourism leakage' (toeristische lekkage) genoemd.

Voor meer slow travel-inspiratie, inzichten in routes over land en insidertips, meld je aan voor onze nieuwsbrief.

rigel

Wat is tourism leakage?

Dit is wanneer jouw geld alleen ten goede komt aan grote bedrijven, zoals internationale hotelketens en luchtvaartmaatschappijen, en weglekt uit de gemeenschap of het land waar je op vakantie bent. Denk er eens over na – vlieg met EasyJet en het geld gaat naar een Brits bedrijf, verblijf in een Radisson Hotel en het geld gaat naar een Amerikaans bedrijf (om nog maar te zwijgen van all-inclusive resorts in buitenlands eigendom, waar toeristen het terrein nauwelijks verlaten).

Als het niet verantwoord wordt beheerd, kan toerisme leiden tot sociale ongelijkheid: diensten en infrastructuur die zich voornamelijk richten op toeristen, terwijl de lokale behoeften worden verwaarloosd. Een stijgende vraag naar toerisme kan de lokale kosten van levensonderhoud opdrijven, waardoor huisvesting en goederen onbetaalbaar worden voor de lokale bevolking (hallo, gentrificatie). Dit vergroot de kloof tussen arm en rijk tussen de lokale bevolking en degenen die profiteren van het toerisme, en kan leiden tot de ontheemding van hele gezinnen.

Stuart Kenny schrijft over 'linkage versus leakage' in zijn artikel voor Much Better Adventures, waarin hij uitlegt: “De sleutel tot het minimaliseren van lekkage is het creëren van verbindingen met de lokale gemeenschap. Dit kan zo eenvoudig zijn als het aanmoedigen van hotels om lokale bewoners op te leiden en aan te nemen en lokaal, seizoensgebonden eten van lokale leveranciers te serveren, in plaats van voedsel te importeren.”

Thomas Peham

Cultuur als handelswaar voor toerisme

Er bestaat ook een risico dat lokale culturen en tradities een handelswaar worden voor toeristische consumptie. Dit kan leiden tot 'in scène gezette authenticiteit', waarbij culturele rituelen en tradities worden aangepast om aan de verwachtingen van toeristen te voldoen, wat na verloop van tijd het culturele erfgoed zal aantasten. De toestroom van toeristen verstoort ook de lokale gewoonten en het dagelijks leven – festivals of belangrijke historische en religieuze locaties kunnen overspoeld raken en sommige toeristen gedragen zich op een manier die ongepast of respectloos is naar lokale gewoonten en normen.

Kan toerisme een positieve sociale impact hebben?

De verantwoordelijkheid ligt bij ons allemaal die het voorrecht hebben om te reizen om ervoor te zorgen dat we een positieve sociale impact hebben op de plekken die we bezoeken – ieder van ons moet nadenken over hoe ons bezoek bijdraagt aan verantwoorde en duurzame toerismepraktijken die erop gericht zijn de positieve effecten te maximaliseren en de negatieve te minimaliseren.

Duurzame vakanties gaan niet alleen over het verminderen van de CO2-uitstoot (hoewel dat natuurlijk ook een enorm pluspunt is). De reisindustrie heeft de kracht om aanzienlijk bij te dragen aan sociale duurzaamheid, door ervoor te zorgen dat de voordelen van toerisme rechtstreeks naar de lokale bevolking gaan. Sociaal duurzame reizen zien er ongeveer zo uit:

De lokale economie ondersteunen

Prioriteit geven aan het gebruik van accommodaties, restaurants en activiteiten in lokaal eigendom en beheer – evenals het gebruik van lokaal vervoer en lokaal en met het seizoen mee eten. Dit helpt ervoor te zorgen dat je geld daar blijft waar het de grootste impact heeft.

Lokale toeristenbelasting betalen

Er wordt veelvuldig over geschreven dat Wales en de stad Edinburgh de eerste bestemmingen in het VK zijn die overwegen om een lokaal beheerde 'toeristenbelasting' in te voeren, waarbij vakantiegangers wordt gevraagd een bijdrage te betalen wanneer ze overnachten. Het is al een vrij algemene praktijk in Europa, en op de Balearen is het specifiek een 'belasting voor duurzaam toerisme': een eco-bijdrage die rechtstreeks aan de eilanden wordt betaald.

Kiezen voor een ethische reisaanbieder

Toeristische ontwikkeling moet door de gemeenschap worden geleid en de gemeenschap ten goede komen, toeristen informeren over lokale gewoonten en gedrag, en waar nodig maatregelen nemen om de toeristenaantallen te beheersen. Kies een reisorganisatie die deze verandering stimuleert. Bij Byway overleggen we met lokale DMO's (bestemmingsmanagementorganisaties of toeristenbureaus) en beleidsmakers om gelijkheid en sociale duurzaamheid te garanderen en ethische aanbieders in de schijnwerpers te zetten (we bevinden ons in goed gezelschap in dit overzicht van duurzame reisorganisaties in the Times).

Eerlijke werkgelegenheid ondersteunen

Vermijd internationale ketens en probeer te boeken bij een sociale onderneming zoals Good Hotel – of in ieder geval een hotel dat lokale sociale ondernemingen of goede doelen steunt. Het ondertekenen van de Global Code of Ethics in Tourism van de UNWTO is een positieve stap, maar over het algemeen zijn geaccrediteerde certificeringsregelingen complex en landspecifiek – Richard Hammond van Green Traveller schrijft over een aantal goed gevestigde regelingen voor toerisme en gastvrijheid.

Stel bovendien vragen! Als je vermoedt dat het personeel van je hotel, restaurant of excursiebedrijf niet onder veilige omstandigheden werkt, of onredelijke uren maakt, spreek je dan uit.

Van de gebaande paden afwijken

Niet samen met alle anderen naar grote luchthavens vliegen betekent het vermijden van overbezochte bestemmingen – en bovendien zorgt toerisme voor werkgelegenheid in afgelegen en landelijke gebieden. Van de gebaande paden afwijken betekent dat je je toeristengeld (of ponden, of euro's...) rechtstreeks naar de lokale gemeenschap brengt en ter plaatse meer tijd doorbrengt om in contact te komen met de lokale cultuur, ervaringen en omgeving. Dat is tenslotte waar slow travel om draait.