In gesprek met Sade over solo reizen

Harriet: Kun je de route en het reisschema van je reis van vierenhalve week toelichten?

Sade: Ik begon in Amsterdam en reisde omhoog naar Stockholm; ik nam de trein naar Hamburg en daarna een nachttrein naar Zweden. Vanuit Stockholm nam ik een nachtveerboot naar Helsinki, gevolgd door nog een veerboot naar Tallinn in Estland, waar ik een week bleef voor de bruiloft van mijn beste vriendin. Van daaruit reisde ik naar het zuiden door Letland, Litouwen, Polen en Duitsland tot aan München. Om in het zuiden van Italië te komen, nam ik een nachttrein van Warschau naar München, reisde een hele dag door naar Milaan en pakte daarna een nachttrein naar Puglia. Uiteindelijk reisde ik weer terug omhoog door Italië, met een korte tussenstop in Parijs voordat ik weer naar huis ging.

Harriet: Wat was het hoofddoel van de reis, en wat hoopte je eruit te halen?

Sade: Allereerst draaide de reis om de bruiloft van mijn beste vriendin. In plaats van alleen maar in en uit te vliegen, wilde ik de tijd nemen om van de reis te genieten en wat tijd te hebben om in mijn eentje op ontdekkingstocht te gaan voor de grote dag. Ik wilde weer in contact komen met de natuur: tijd doorbrengen aan de Italiaanse zee en een paar van de natuurlijke wellnessconcepten in Scandinavië ervaren, zoals sauna's, ijsbaden en bossen. Ik hoopte ook dat de reis een kans zou zijn voor reflectie en ontdekking. Na een zwaar jaar had ik het gevoel dat ik mijn vonk kwijt was. Ik wilde zelfstandiger worden en op een nieuwe plek weer in contact komen met wie ik ben.

Harriet: Welke plekken hebben je het meest verrast?

Sade: Twee plekken sprongen er echt uit. Ten eerste Helsinki: ik had het misplaatste idee dat mensen daar misschien kil zouden zijn, maar de lokale bevolking was ontzettend warm en gastvrij. Ik werd verliefd op de architectuur. Er zijn van die plekken op de wereld waar ik een heel sterke band voel met de architectuur, zoals het Pantheon in Rome bijvoorbeeld. In Helsinki herinner ik me nog dat ik voor het eerst de prachtige wit-groene kathedraal zag; ik ging er elke ochtend naar terug om hem te bewonderen en alles rustig op me in te laten werken. De stad zelf was geweldig, maar de toegang tot de natuur verraste me ook enorm, vooral hoe makkelijk het was om te eilandhoppen tussen de eilanden in de Golf van Finland. De tweede was Tallinn. Ik had verwacht dat het er grijs zou zijn, maar ik was echt onder de indruk van de geweldige culinaire scene, de hoeveelheid lokale keramiekstudio's en de pottenbakkerscultuur die de plek zo'n sterke persoonlijkheid gaven.

Harriet: Wat was je favoriete vervoersmiddel tijdens de reis?

Sade: De nachttreinen. Ik ben een beetje een controlfreak, maar met zo'n lange reis voor de boeg zonder dat je hoeft uit te stappen of over te stappen, voelt het bijna als een mentale pauze waarin je de controle uit handen geeft aan de reis. Je krijgt je ontbijt in je coupé bezorgd, een persoonlijke wekservice afhankelijk van wanneer je moet uitstappen, en de leuke extraatjes zoals toiletartikelen, een oogmasker en snacks zorgden ervoor dat het geheel aanvoelde als een vakantie binnen een vakantie.

Harriet: Hoe bewaarde je als soloreiziger de balans tussen mensen ontmoeten en alleen zijn?

Sade: Het vereist dat je bewust tijd vrijmaakt om je af te sluiten wanneer je moet opladen, terwijl je de rest van de tijd openstaat voor spontane ontmoetingen. Ik vind het heerlijk om toevallig tegen een leuk café aan te lopen en een praatje aan te knopen, en ik merk dat dit me als soloreiziger gemakkelijk afgaat. Voor mij gaat soloreizen minder om strikt bezienswaardigheden bekijken en meer om de connecties die je een nieuwe kijk op een plek geven. Maar dat betekent niet dat mijn sociale batterij onbeperkt is: luisteren naar je intuïtie is essentieel, zodat je weet wanneer je grenzen moet stellen en rust voorrang geeft boven sociale contacten.

Harriet: Waarom denk je dat over land reizen zo goed werkt voor soloreizigers?

Sade: Het biedt flexibiliteit. Het is makkelijk en relatief goedkoop om treintickets om te boeken als je een stad eerder wilt verlaten of juist langer wilt blijven. Reizen met de trein maakt je ook toegankelijker. Ik denk dat reizen met de trein je er van nature toe aanzet om hulp te vragen of een praatje te maken met medereizigers, op een manier die je misschien niet snel zou doen als je met een groep of in het vliegtuig reist. Misschien heeft het iets te maken met de wagons.

Harriet: Wat waren een paar plekken die je ontdekte die je misschien niet in de gemiddelde reisgids vindt?

Sade: Lauttasaari was een prachtig, rustig eiland vlakbij Helsinki met sauna's en plekken om te ijszwemmen. Er kwamen vooral locals, waardoor ik meteen het gevoel had dat ik de toeristische trekpleisters had ontweken. In Puglia bezocht ik ook Castro Marina en Santa Cesarea Terme: twee prachtige kustplaatsjes met spectaculaire landschappen die veel minder toeristisch aanvoelen dan de bekendste hotspots. En in Zweden had je Birka. Je vindt het eventueel wel in een reisgids, maar als je op een rustig moment gaat, is het echt een plek die met niets anders te vergelijken is: een oud Vikingdorp op een eiland. Ik had nooit gedacht dat ik mijn vakantie in historische kledij zou doorbrengen en helemaal zelf brood zou bakken met de lokale living history-groep, maar het was precies de hartverwarmende ervaring waarvan ik niet wist dat ik hem nodig had.

Harriet: Wat heb je over jezelf geleerd door deze ervaring?

Sade: Voor de reis dacht ik dat ik mijn vonk kwijt was. Maar de reis heeft me weer met mezelf herenigd. Door nieuwe plekken en nieuwe mensen herinnerde ik me de versie van mezelf die nieuwsgierig, spontaan en volop in het leven staat. Ik was vergeten hoe ik de kleine, prachtige details van het dagelijks leven kon waarderen. Ik wist weer hoe ik moest vertragen, aanwezig kon zijn en simpelweg kon genieten van waar ik was.

Harriet: En als je vooruitkijkt, waar wil je hierna naartoe reizen?

Sade: Ik ben een reis over land door Montenegro en Griekenland aan het plannen, waarbij ik een combinatie van treinen en veerboten gebruik om Athene en de Griekse eilanden te verkennen.