Katie Edwards: tulpen vastleggen per trein

De lente komt langzaam om de hoek kijken, wat betekent dat bloeiende bloemen en kleurrijke velden in het vooruitzicht liggen.

Midden in de grijze somberheid viel de serie 'tulpen vanuit de trein' van fotografe Katie Edwards ons op. Geïnspireerd door luchtfoto's van Nederlandse tulpenvelden, vertrok ze naar de Nederland om ze op haar eigen manier vast te leggen. Er waren uren reizen en een zorgvuldige timing voor nodig om elke foto te perfectioneren.

Katie heeft haar niche gevonden in het vastleggen van de wereld door treinramen – ze verandert vluchtige uitzichten in kunstwerken. Katie woont nu in Londen, maar groeide op in Derbyshire. "Toen ik kind was, begon ik met het maken van filmpjes," zegt ze, "maar pas toen ik een les straatfotografie volgde bij de Amerikaanse fotograaf John Free, kreeg ik het zelfvertrouwen om fotografie serieuzer te nemen." 

De meeste foto's van Katie zijn gemaakt met een Canon 5D Mark III, maar soms huurt ze camera's voor specifieke reizen. Haar treinfoto's zijn gemaakt met een 70-200mm F2.8 DG OS HSM Sports-lens, met een diafragma van f/2.8 voor een zachte rand van het raamkozijn, en een sluitertijd van 1/8000 sec om te zorgen dat alles haarscherp is. "Ik maak duizenden foto's in de burst-modus, omdat de trein te snel rijdt om de details op dat moment te kunnen zien," legt ze uit, "dus het bewerken is erg leuk, omdat het is alsof je de beelden voor het eerst ontdekt."

We spraken met Katie over de uitdagingen, gedenkwaardige momenten en creatieve processen die haar tulpenserie tot leven brachten.

Vertel ons eens over de inspiratie achter deze serie

Ik wilde de tulpenvelden in Nederland al heel lang bezoeken. Ik was gefascineerd door Tom Hegens luchtfoto's van de velden, ze deden me denken aan de schilderijen van Rothko. Ik maakte al foto's door het treinraam in het Verenigd Koninkrijk en de tulpen leken me een prachtig onderwerp om vanuit de trein vast te leggen. Ik bestudeerde satellietbeelden om mezelf vertrouwd te maken met de delen van het spoor die parallel aan de bloemen liepen.

Je vertelde dat je ongeveer zes uur in treinen hebt doorgebracht om deze foto's te maken – vertel eens wat over die ervaring.

Klopt – in de eerste trein van Haarlem naar Leiden is het me niet gelukt om één goede foto te maken! Het kostte me een paar ritten om de velden uit mijn hoofd te leren, zodat ik erop kon anticiperen en ze kon vastleggen. Ik denk dat ik nog nooit zo vaak op één dag op hetzelfde station ben aangekomen! Er waren ook twee soorten treinen en uiteindelijk besloot ik dat ik voor deze specifieke serie de voorkeur gaf aan de langere raamvorm.

Was er een gedenkwaardig moment of een specifieke foto waar je dol op was?

De trein rijdt snel, dus het is onmogelijk om te weten wat ik heb vastgelegd totdat ik de kans krijg om mijn foto's te bekijken. Dat betekent dat het echte plezier in het bewerken zit. Er zijn verschillende details die opvallen: een paar mensen die in de fuchsia bloemen vlak naast de trein werken, waarbij de tulpen zo scherp zijn dat ik ze kan tellen. Of een vogel in vogelvlucht boven een zee van rode bloemblaadjes. Ik had ook de kans om een grote bos tulpen te kopen op de drijvende bloemenmarkt in Amsterdam en een paar bollen om mee terug te nemen naar Londen. Ik heb de bloemblaadjes geperst en de bollen beginnen nu net te ontkiemen op mijn vensterbank.

Wat inspireerde je om de wereld door treinramen vast te leggen? 

Tijdens een treinreis naar het Engelse Lake District stond ik op het balkon voor mijn halte, en het viel me op dat de heuvels buiten perfect werden omlijst door het treinraam. Het is veel donkerder bij de deur, waardoor het frame sterk contrasteert met het lichte buiten. Sinds die reis heb ik altijd mijn camera bij me in de trein. Ik vind het geweldig hoe een treinraam weidse landschappen begrijpelijker en herkenbaarder kan maken. In het begin ging het om individuele momenten. Het groeide uit tot een soort dataverzamelingsproject, vanwege het enorme aantal ramen dat ik vastlegde en hoe ze eruitzagen als een mozaïek of als lineaire panorama's. Mijn vader is een computergenie en combineerde randdetectietechnieken en geometrie om de foto's recht te trekken, bij te snijden en samen te voegen.

Katie Edwards woont in het Verenigd Koninkrijk. Haar tentoonstelling in The Observatory Gallery, Portrait of America, is te zien tot 30 april, informatie vind je hier. Vind Katie op Instagram en TikTok.

Maak de reis van Katie

Voor meer slow travel-inspiratie, inzichten in routes over land en insidertips, meld je aan voor onze nieuwsbrief.